Bugün 8 temmuz. Sen tam 18 aylık oldun küçük adamım :) Benim dışımda seni gören herkes de küçük adam diyor sana..Evet bu küçük adam neler yapıyor bir bakalım:
18. ayını doldurmanın şerefine bazı ilklerle başlayalım:
1. Artık çok net anne diyorsun. Bana göre geciken, kaynaklara göre 2 yaşına kadar söylenebilen ANNE sözcüğümüzü çok net söylüyorsun. Evde olduğum için ve baban çalıştığı için ağzından hiç düşmüyor. Ben de pelte gibi oluyorum her seferinde :))
Hafta sonu İstanbul'daydık. Bülent Amcanlara gittik. Amcanın verdiği arabayı koltuğun altına kaçırdığında amcanı çağır dedik. Sen de koşa koşa içeri gittin ve "Amvaaa" dedin. Herkes şokta tabi..Sonra da babaannenden istedin arabayı. Yine çok net söyledin "Babaanneee" Hazır açılmışken seni bırakmadık bir de Hera patlattın: Heeaaa diye..Gülü güle bir hal olduk o akşam:))
2. Tuvalet eğitimimiz başladı. Oturağın uzun zamandır evimizin ceşitli yerlerini geziyordu, pek oturmak istemiyordun. 1-2 kez oturdun bezinle. Çiş dedin. Sonra klozete giderek çiş demeye başladın. Vee dün ilk kez bezsiz oturduğun klozeti çişinle onurlandırdın. Tabi bir şamata bir kutlama oldu ki tuvalette komşular şaşırmışlardır eminim:))
3. Çatal ve kaşığı kullanmak konusundaki ısrarın hala devam ediyor. Çorbalar yoğurtlar halılar tarafından yeniyor bu durumda ama böyle böyle öğreneceksin.
4. Kelime hazinenin yansıttığından çok daha fazla olduğuna eminim. Az sözcüğü tekrarlıyorsun ama bazen beni taklit edip tekrar ettiğin sözüklerin netliği ve doğruluğu doğru mu duyduk diye bizi hayrete düşürüyor. Müthiş bir gözlem becerin var. Herşeyi anından kaydedip istediğinde ve gerektiğinde kullanıyorsun. Özellikle bizim yaptığımız şeyleri günlük rutinine yerleştirdin. Altın değiştikten sonra koşarak poşet alıp bezini içine atman, sonra onu bağlar gibi yapıp kapının kenarına koyman gibi. Bir de dışarı çıktığımız andan babanın elinden arabanın anahtarını alıp arabayı açman, eve girdiğimizde de kapıya anahtarı takıp kilitlemen gibi. Artık kapıları da açabiliyorsun. Bu nedenle dış kapıyı kilitleyip anahtarı çıkarmak zorunda kalıyoruz artık.
5. Geçen aylarda evde olmadığım için sık sık yaptığın elimi tutup beni çekmen oda oda gezdirmen arık kalmadı. Nasıl olsa annem yanımda diye mi düşünüyorsun bilmiyorum ama çok daha rahat olduğun her halinden belli:)
Ve...Artık abi olma zamanı geldi. Bu kadar ara yeter değil mi? Benim oğlum büyüdü, artık abi olabilir. Bu haberi 2 yıl önce babalar gününde paylaşmıştık ailemizle...Şimdi yine bir babalar gününde deden ve babaannen bir kez daha torunları olacağını duydular. Bu güzel haber tabi ki bizden değil:))
Sonra Nurcan'ın sınıfına gittik. Seni çok çok öptü Nurcan 
..Sonra benim sınıfıma gittik. Öğrencilerim hep seni okula ne zaman getireceğim sorardı bana..Onlara da sürpriz oldu, çok sevindiler. Peşinden hiç ayrılmadılar. Sen de bayıldın bu duruma. Sınıftaki araçlarla oyuncaklarla oynadın. Tam senlikti ortam, biz ders yaparken sen etrafta ilgini çeken şeylerle ilgilendin. Tahtaya yazı yazdın, abaküsle oynadın. Okul çantalarına bayıldın, çek çekli olanlara..Sürekli bir yerden bir yere taşıdın onları...Ne zaman ders ingilizce oldu, biz sınıftan çıkıp öğretmenler odasına gittik, o zaman başladın mızmızlanmaya..Çocuk ve gürültü olmalı der gibi..Tenefüs oldu yine neşelendin..Bahçedeki oyuncaklarla oynadın, salıncakta sallandın ama çok sıcaktı bugün fazla durmadık içeri girdik.
Uzun Bir Aradan Sonra: Blogdan Atölyeye
1 ay önce
