Ne zamandır blogunla ilgilenemedim oğlum. Ama bunun sorumlusu ben değilim biliyorsun. Maalesef sendeki inanılmaz değişim beni benden aldı ve hiçbirşeye bakamaz oldum. Seni uyuytmayı başarır başarmaz ben de uyuduğum için değil internete girmek bazen yemek bile yiyemiyorum.
Sendeki değişiklikler...
1. Çok sinirlisin, huysuzsun da diyebiliriz.
2. Sürekli mızıldama halindesin.
3. Gündüz uykuların azaldı, bu normal ama uykun gelince o müthiş sesinle yeri göğü inletiyorsun. Şu sıralar emerek uyuyabiliyorsun neyseki..
4. Yemek yemeyi reddediyorsun, kaşığı görmek bile istemiyorsun, çok acıkmışsan parmağımla verdiğim gıdaları yiyorsun. Bu sayede pütürlü gıdalara iyice alıştın, köfte ve makarna en favori yiyeceğin, tabi 4-5 saatlik açlığın ardından çooook azıcık yiyorsun.Rejim mi yapıyorsun nee?
5. Bana yapışık yaşıyorsun diyebilirim. Daha önceleri yerde saatlerce oynardık, seni rahatça bırakıp işlerimi yapabilirdin. Şimdi mümkün değil, öyle bir ağlıyorsun ki komşularım sana ne olduğunu soruyor. "Sadece mutfağa gidip Tuna'ya yemek hazırladım" dediğimde şaşırıyorlar.
6. Sürekli emmek istiyorsun, özellikle gece 30-40 dakika memede kaldığın oluyor, olan da bana oluyor o ayrı...Biberonu değil memeyi istiyorsun, ağzına biberon ya da emzik değdiğinde çığlık atarak ağlıyorsun.
7. Gece 20'den sabah 6'ya kadar uykular bitti artık. Çok zor bir şekilde 20-21 civarı uyuyorsun ama, 23'ten sonra saat başı hatta yarım saatte bir uyanıyorsun. Emip uyusan neyse, bir güzel ağlıyorsun. Emziriyorum tam uyudun diyorum yanından kalkıyorum bir feryat bir çığlık ne yapacağımızı şaşırıyoruz babanla...
8. Kilo kaybediyorsun. Hem yememek hem de emeklemek bir arada olunca ve hiç yerinden durmayınca doğal olarak kilolar gidiyor. Bu beni en çok üzen durum..
Bendeki değişiklikler...
1. Yüzüm çöktü resmen, gözlerimin altında mor halkalar var artık...
2. Sürekli kucağımda olduğun için boynum ve belim büküldü, belimde çok şiddetli ağrılar var.
3. Kucağımdayken şiddetli ağlamaların sağ kulağıma zarar verdi sanırım. Müthiş bir ağrı var, doktora gitmem gerekiyor sanırım.
4. Seni uyuturken ve sen uyuduktan sonra(gece uykusu) elimde olmadan ağlıyorum. Sendeki bu değişim beni çok üzüyor.
5. Bileğimde ve kol altımda kabartılar oluştu, doktora gittiğimde stresin tetiklemiş olabileceğini söyledi.
6. Ruhen çok daralmış durumdayım ama sana hissettirmemek için elimden geleni yapıyorum, zaten sen gülüp bana sarılınca herşey bir anda değişiveriyor kuzum...
Neden Bunları Yaşıyoruz...
Bu konuda 2 ayrı doktora götürdük seni. İlk doktorumuz iştahının ve uykusuzluğunun normal olduğunu çoğu bebeğin böyle yaptığını söyledi. Geçen ayki öksürüğünün de etken olabileceğini söyledi ve iştah şurubu verdi sana. Ama şurup fayda etmedi, zaten vitamin takviyesi. Yemek yemediğin için ihtiyacın olan vitaminleri bu şurupla alıyorsun.
Diğer doktorumuz da sıcaklardan etkilenmiş olabileceğini söyledi. Başka bir konuya da dikkatimizi çekti, beynimin reddettiği şeyi..
GENETİK/YAPI..
Evet anne ve babadan aldığımız bir takım özelliklerimiz var. Babanın ve benim ailemden aldığım bilgilere göre baban da bebekken çok ağlarmış, ben de çok iştahsız bir bebekmişim. Sen de iyi bir mix oldun yani..
Diğer bir konu yine diş ihtimali tabi. Üstlerin çıkma ihtimali, azı dişlerinin gelişimi de etken olabilirmiş.
Bugün kontrole gideceğiz, bir de pnömokok aşının 2. dozunu olacaksın. Bu da huysuzluğunu arttıracak biraz. Neyse sağlıklı ol da sen kuzum..
Bir diğer ihtimal(bana göre), bunu da bugün doktorumuza soracağım. Hala yenidoğan günlerindeki gibi yumurta akı kıvamında kusmaların var, tam kusma gibi değil. Ama midene ne gitse hemen arkasından epey ekşi kokan bir balgam geliyor. Bazen de midendeki gazı çıkartırken sulu bir ses geliyor ama kusmuyorsun. Sonra da huzursuzlanıyorsun. Yemek yerken de pek keyifli değilsin. Tüm bunlar REFLÜ olabilr mi sorusunu getirdi aklıma. Bakalım doktorumz ne diyecek..
Bir de işin psikolojik boyutu var tabi..Bebekler 6-12 ay arası bilinçleri arttığı için ayrı kalma korkusu yaşarmış. Odadan çıkan annesinin ardından ağlayan bir çok bebek görmüşüzdür , işte bu ayrılık korkusu imiş nedeni. Bazı bebekler daha çok yaşarmış, bazısı daha az..Bu ayrılık korkusu bebeklerin gece uykularını da etkileyebilirmiş. Birden sıçrayarak uyanma çığlık atarak ağlama şeklinde gece yansımaları da olabilirmiş.
Eğer uyanmazsan 3 hafta boyunca neler yaptık, maceralrının fotolarını eklemek istiyorum. Önce emekleme görüntülerin...
EMEKLİYORSUN...
