![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj5GEvTqLXInMxoIWgX-BnAEHD3l9NEUJuIPSeiy0H1kZg0jWQtLOPwLGxvkkaR-D0wf3wRsexAwdZEgHdFAE7Rbcghx39DTBEd25Oxjd4Vry7-iKAir-WXpXFumnP7L3UACh-pc0FGVzo/s400/kas%C4%B1m.jpg)
Bir aydır blogunla ilgilenemediğim için canım çok sıkkın aslında..Boş vaktimde yapabildiğim tek şey uyumak. Zaten günde 4-5 saat uyuyabildiğim için düşün artık ne kadar boş vaktim var.
Her çalışan anne gibi benim de bir yanım eksik. Seni görememekten çok büyüdüğünü görememek, sana yeterli olamama hissi canımı çok sıkıyor. İstediğim şeyleri öğretemiyor. İstediğim kadar çok yanında olamıyor. Böyle durumlarda söylenen bir cümle geliyor aklıma.."Çok zaman değil, kaliteli zaman geçirin." Çok güzel bir cümle ama bu cümle de sıkkın canıma iyi gelmiyor. Seninle birlikteyken herşeyin en iyisini yapmaya gayret ediyorum ama yapamadıklarım daha fazla gibi geliyor.
Evde olsaydım neler yapardım?
Her gün biraz güneş ışığı alabilmen için seni parka götürürdüm. Gerekli D vitaminini alamadığını düşünüyorum.
Yemeklerini süsler, tabağını tablo gibi sana sunardım, daha zevkle yiyebilmen için..
Yaşıtlarınla kaynaşacağın yerlere götürmek isterdim seni, bol bol iletişim kurup, sosyal yönün gelişsin diye...
"Her Güne Bir Oyun" diye bir etkinlik kitapçığı oluşturmuştum yıllar önce velilerime..
O kitaptaki herşeyi seninle yapmak isterdim.
Daha neler neler isterdim. Bi bilsen..Akşamları yüzlerce kez öpüp kokladığım saçlarını daha çok öpmek isterdim. Gülüşünü daha çok görmek, yumuk ellerinin oyuncakları kavrayışını daha çok izlemek isterdim...
TAM BİR ANNE OLMAK İSTERDİM OĞLUM..
ŞİMDİ Kİ GİBİ YARIM ANNE HİSSİNDEN KURTULMAK İSTERDİM...
SENİN HER ANINI DOYASIYA YAŞAMAK İSTERDİM...