YENİ MAMALARIMIZ...

Her insan aynı şeyleri yemekten sıkılır. Ama biz bazen siz bebekleri adamdan saymayıp aynı şeyleri önünüze koyup duruyoruz, sonra da niye yemiyor acaba diye üzülüyoruz.

Öğünlerini çok güzel yiyorsun ama değişikliği de çok seviyorsun. Öğünlerin sıkça tekrarlandığında anlıyorum ki sıkıldın, hemen yeni tarifler yaratıp uyguluyorum. Şu sıralar kahvaltında yaptığım değişiklik çok hoşuna gitti. Her gün malzemeleri güncelleyerek hazırlamaya devam ediyorum. Bizi takip eden annelere de yardımcı olur belki tarifimiz:

Yarım bardak sulandırılmış süte, bir tatlı kaşığı mısır unu, bir tatlı kaşığı pirinç unu katıp pişiriyorum. Ilındığında labne peyniri, yumurta sarısı, ezilmiş ceviz, 1/3 muz, yarım mandalina suyu, 2-3 bebe bisküvisi katıp karıştırıyorum. (Koyu ise su ile yumuşatıyorum.)Bazı günler muz yerine pişmiş havuç rendesi, bazı günlerde pişmiş balkabağı rendesi koyuyorum. Bazen de üstünü pekmez ile süslüyorum ama karıştırmıyorum, her kaşığına birazcık pekmez alıp veriyorum sana. Bu sabahki kahvaltına hindistan cevizi serpmiştim. Babaannen bayıla bayıla yediğini ve koca tabak bittikten sonra doymadığını söyledi. O da başka şeyler vererek takviye yapmak zorunda kalmış.

Meyve öğünün de kimi zaman meyveleri ellerinle yiyorsun, kimi zaman meyve suyu şeklinde içiyorsun, kimi zamanda püre şeklinde yiyorsun. Bazen de meyve salatası yapıp, üzerine nişasta ile meyve sosu yapıyorum. Onu da seviyorsun.

Öğle yemeklerin artık herşey. Bizlerin yediği herşeyi yiyorsun. Sana özel besleyicilik değeri yüksek çorbalar da yapıyorum. Köfte, pilav, makarna, ciğer, bakıl vb. yiyorsun.

Yoğurt saatinde artık sana ekşi gelen yoğurdu tatlandırmak için, haşlanmış havuç rendesi ya da balkabağı rendesi ile pekmez ekliyorum. geçen gün reklamlarda gördüğüm doktorumuzun da izin verdiği bir ürünü denedik. Tek kelime ile bayıldın. İki kat kek arası sütlü kremadan oluşan bu besine alerjik bir tepki de vermediğin için haftada 1 kez yiyebilirmişsin.

Akşam yemeklerin de öğlen yemeklerin gibi sınırsız. Her şey var. Ama çorba odaklı gidip barsaklarını da rahatlatmaya çalışıyorum. Çünkü geçen akşam yediğin bulgur pilavı yüzünden uyuyamadın ve çok ağladın. akşamları bulgur pilavı yok artık, öğlen ve daha az vereceğim artık...

Bir de uykuya dalarken biberonla muhallebi içmeden uyumaz oldun. Bu muhallebi ile gece beslenmemiz sona erdi. Uyandığında sadece su ya da bitki çayı içiriyoruz doktorumuzun tavsiyesi ile..Böylece gece uykularımız giderek uzamaya ve deliksiz olamaya başladı. Biliyorum ki gece uyanmaları bebeklik alışkanlığı, beslenmeye alışan bebekler uyanır ve aç olmasa da mama ister ve ağlar. Biz bunu kesmeyi başardık ve çok rahat ettik:)

AFİYET OLSUN KUZUMAAA:))

YARAMAZ KUZU...

Şu sıralar feci halde yaramaz bir bebek haline geldin. Gerçi çok şeker geliyor bana o hallerin ama bazen de sonuçları senin canını yakıyor. Çoktandır almam gereken önlemleri alamadığım için cumartesi gecesi canın çok yandı. Hemen mutfakta ufak değişiklikler yaparak yaramazlıklarının acıya dönüşmesini engellemek istedik.

Cumartesi akşamı ne mi oldu?

Elifler'den eve geldiğimizde ben giyinirken yanımdan bir anda kaybolup mutfağa gitmişsin. Daha bir kaç dakika önce yanımdaydın neredesin dememe kalmadan, acı acı ağlamanı duydum. Mutfağa koştuğumda gördüğüm manzara karşısında deliye döndüm, ne kadar korktuğumu anlatamam. Sebze doğrama aleti yerde, sen elin havada çığlık çığlığa ağlıyorsun. Önce elini arasına koyup elini kestiğini düşündüm, çok şükür ki durum böyle değilmiş. Ama bu duruma çok yaklaşmışsın. Elini bıçak bölümünün gerisine yani plastik 2 parça arasına koyunca ve diğer elinle de bastırınca parmağın kötü şekilde sıkışmış, biraz kanama oldu, sonra da morardı, şimdi iyice iyileşti. Ama diğer seçeneği düşündükçe uyuyamadım o gece. Kendime çok kızdım, nasıl o aletleri alt raftan yukarı taşımadım diye..Şimdi alt raflara sana zarar vermeyecek türdeki mutfak aletlerini koydum.

Tüm dolaplarımızı kontrol ettik. Salon ve mutfaktaki alt dolaplarda sana verecek hiç bir şey yok artık. Dolap kilidi fikri bize pek iyi gelmedi, çünkü açamadığın dolaplar olunca feci halde bağırıyorsun :)) Dolaplara kilit koymayınca seni yaramazlığa teşvik ediyoruz belki de. Ama keşfetmek güzeldir diye düşünüyoruz biz:)

2. BAYRAMIN

8 ARALIK 2008

Bu bayram senin 2. bayramın oğlum. Henüz bir şey anlamasan da biz sana bayramlıklar alıp giydirince, bayram hediyeleri alıp seni onlarla oynarken görünce e bir de 10 günlük uzun bir bayram tatilinde bizimle olunca senin de havan değişti gibi.

İyice iyileştin, öksürüğün kalmadı gibi...Keyfin çok yerinde. Ben de sürekli seninle olmaktan çok mutluyum. Bayramları pek sevmeyen ben, bayram tatillerinde seni doya doya gördüğüm için sevmeye başladım bayramları:))

İYİ Kİ DOĞDUN BABASI...

6 ARALIK 2008

Bababanın doğum günü cumartesiydi.

Ama kutlamak için Bülent Amcan'ları bekledik ve dün gece kutladık. Doğum günü pastasını çok beğendin. Senin ki daha güzel olacak merak etme bebeğim :)

1. HAFTANIN SONUNDA İYİLEŞMEYE BAŞLADIN.

2 ARALIK 2008

Cuma akşamı gittiğimiz özel bir hastanenin acil bölümündeki doktorumuzun neler söylediğini bir önceki yazımda yazmıştım. Doktorun söylediklerini yapmamıza rağmen özellikle cumartesi öğleden sonra hırıltın, huzursuzluğun ve öksürüğün arttı. Pazar günü yine aynı hastanenin aciline gittik. Bu kez farklı bir doktor inceledi durumunu. Ancak ne boğazına baktı, ne kulağına. Ağlarken ağzının içine bakarak boğazının kızardığını ilaçlara devam etmemiz gerektiğini söyledi. Ben bu duruma çok kızdım. Bebekliğinde gittiğimiz doktoru aradım ama o da şehir dışındaymış, ilaca devam etmemizi önerdi. Asıl doktoruna ise ulaşamadım. O geceyi zar zor geçirdik. Ama canım çok sıkıldı, çünkü çok öksürdün.

Ertesi gün doktorundan randevu aldık. Gittiğimizde 2. şoku yaşadım. Ciğerlerine doğru ilerleyen üst solunum yolu enfeksiyonu olduğunu, grip ya da boğaz endefeksiyonu ile ilgilisi olmadığını, antibiyotiğe hemen başanması gerektiğini söyledi. Onun dışında 2 şurup daha verdi.

Bu kadar çok ilaç şimdiye dek hiç kullanmadık, ama gerekliliğine ve doktorumuza inandığımız için pazartesi gecesi ilaçlarını verdik. Günde 2 kez verilen ilaçlarınla dün gece sadece 1 kez uyandın ve hiç öksürmedin. Bugün 2 kez öksürmüşsün ve burun akıntın tamamen kesilmiş.

Bu durum, zor beğenen babana ve bana, doğumundan beri gittiğimiz 3. doktorumuzun doğru bir seçim olduğunu göstermiş oldu. Sonunda:)

HASTALIKTA 3. GÜN

29 KASIM 2008

Dün eve geldiğimde sen uyuyordun. Ama keyfin yerindeymiş, iştahın da iyiymiş. Tüm gün çok güzel yemişsin, uyumuşsun. Ama ben dünü çok zor geçirdim, benim hastalığım çok ilerledi ve eve geldiğimde gözümü bile açamıyordum. Hazır sen uyurken ben de dinleneyim dedim. Babaannenler de hemen gitmediler. Yattım ve hemen uyudum, sen ben uyuduktan kısa bir süre sonra uyanmışsın ama ben senin sesini bile duymadım, babaannenler iyi ki gitmemişler. 2 saatlik uyku bana çok iyi geldi. Uyandığımda seni çok keyifli gördüm. Ama öksürük sesin değişmiştive beni biraz korkuttu. Akşam hastaneye gittik.Doktorumuz neler söyledi?:

• Şiddetli grip olduğunu, ciğerlerinde bir sorun olmadığını söyledi.
• Burun akıntısının dışarı atılmaması durumunda öksürük oluştuğunu
• Bunu önelemenin en iyi yolunun burun damlaları olduğunu söyledi.
• Bu akıntının ilerlemesi halinde ciğerlere inmesinin tehlikeli olacağını,
• Bir an önce akıntını engellememiz gerektiğini belirtti.

Doktorumuz ilaçlarını değiştirdi. Öksürük şurubu yerine grip için bir şurup önerdi. Bir de gribe bağlı ağrı ve huzursuzluğun için farklı bir ağrı kesici şurup önerdi. Hastane çıkışı arabada uyuyakaldın. 1,5 saatlik güzel bir uykudan sonra uyandın ama aslında 19.00'da daldığın bu uyku gece uykundu, ama acıktığın için uyandın ve biberonla muhallebini içmene rağmen uyuyamadın bir daha. Biz de ilaçlarını verdik, Tonimer ile burnunu rahatlattık, fitilini koyduk, altını temizledik. Bir kez da mama yedikten sonra güzelce uyudun. Perşembe gecesi gibi ağlamadın. Gece güzel uyudun. Ben de, sen de, baban da rahat bir gece geçirdik.

Yavaş yavaş iyileşeceksin minik kuzum.

HASTALIKTA 2. GÜN

Dün eve geldiğimde seni neşeli gördüğüm için çok sevindim. Bir ara birşeyler yemek istememişsin ama sonra sana yaptığım etli yoğurt çorbasını fazlasıyal yemişsin, bunu duyunca da çok sevindim.

Sonra biraz şekerleme yaptın ama uyurken öksürük krizi gelince ağlayarak uyandığın için seninle yattım. Her ağladığında sarıldım, sen de sakinleşip tekrar uyudun.

Şekerlemeden sonra yine keyifliydin, baban senin için birşeyler almaya gitti. Sonra birden keyfin kaçtı. Ateşin çıktı, sürekli mızıldandın, bu sesler giderek ağlamaya döndü. Karnını doyurdum, gece uykusuna hazırlandık ama sen hastalığın yüzünden bir türlü uyuyamadın. Çok ağladın, ağladıkça boğazın daha da çok acıdı sanırım. 21.00 ile 01.00 arası ağladın uyudun, öksürdün, öğürdün, uyandın, oynadın, güldün, yine ağladın...Müthiş gel-gitlerle dolu 4 saatin sonunda uyudun. Ben de çok hasta olduğum için bu süre beni çok hırpaladı. Bir ara baban uyutmaya çalıştı seni ama daha çok ağladın. Küçükken baban da uyutabilirdi seni, ama artık bu mümkün değil. Bu da beni daha çok zorluyor.

İşte dün geceki maceralrımızdan kareler...