7 Kasım Cumartesi: Kenan Dedem Şaka Yaptı

Babam, canım babam kuzumun Kenan dedesi hepimize şaka yaptı, onu kaybettik...


Bugün baban ve ben dışardayken Adapazarı'na bir gitsek mi derken yine Domuz Gribi korkusu, yarın erkenden gideriz konuşmaları ile rotamızı eve çevirdik.

Ben yatağının parmaklıklarını sökmeye çalışıyordum, baban seninle oynuyordu. Babanın telefonu çaldı. Arayan Hakan Dayı'ndı. Bize gelecekler diye sevinmiştik. Ben açtım "Efendim Abicim" dedim sevinçle...Ama abim benim gibi sevinçli değildi, babanı istedi.

Oralı olmadım, karyolanın parmaklıklarını çıkartmak için uğraıyordum ben hala..Hiç aklımda yoktu ki...

Baban hazırlanmamı söyledi, dedenin hastanede olduğunu, yavaş yavaş yola çıkmamız gerektiğini söyledi. Orada anladım aslında neler olduğunu, ağladım hem de çokk...

Yolda baban bana ne hissediyorsun dedi, "babam öldü Cüneyt" dedim...Ağladım, hem de çookk...

Adapazarı'na uaştık. Apartmanın önünde bir kalabalık. Erkan Dayı'nla göz göze geldik...Bana sarıldı.."Kardeşim, başımız sağolsun."

Sözün bittiği yer işte tam orasıydı...

ÖĞÜT...

Benim yapamadıklarımı siz yapın lütfen..

Sana ve herkese...

Ailen hiç bir şeyin önüne geçmesin.

Hayatın telaşı dediğin şeyler yüzünden aileni benim gibi az ziyaret etme..Bu pişmanlık acısı herşeyden beter çünkü..

Seni seviyorum cümlesini sık sık ama içten kullan. Kullanınca eskimiyor korkma...

Yaşlılar hata yapar, inatçı olur, senin hoşlanmadığın şeyler yapabilirler, senin doğrularını onlarınki çoğu zaman çatışır.

Ama sen her seferinde onları haklı bul, onları kırma..Bak hayat ne kadar kısa ve kötü sürprizlerle dolu...

Herkesi her an kaybedecek gibi sev, koru..

Bir alo demek için zamanın olmadığını söyleme, bu koca bir yalan çünkü. Telefonu eline al vve sırayla büyüklerini, sevdiklerini ara..Seni seviyorum demeden telefonu kapatma..

Fotoğraf çekerken birilerini unutma, fotoğraflar arasında dolaşırken çok sevdiklerinin resimlerine az rastlarsan onları bir daha fotoğraflama şansın olmadığını unutma...

SENİ SEVİYORUM OĞLUM...

Bartu'lar Bize Geldi

Bu yazıyı Bartular gelmeden önce eklemiş ama yayınlamamıştım. Ertesi gün Kenan Deden'den acı haber gelince ne resim ekleyebildim, ne de yazı. Tam 2 ay sonra yazabildim bu cümleleri, hala resim ekleyemesem de...

1 Kasım Pazar: Hande ve Bulut Bize geldiii :)

Uzunn ve çook güzel bir pazar günü geçirdik bugün. Hamileliğimde herşeyimi paylaşarak arkadaş edindiğim forum sayesinde çok değerli dostlar kazandım. Daha önce bir buluşmaya katılmıştık ama çoğu karşıda olunca bir kere ile kaldı bu sayı.

Bulut'un annesi Hande ile çok güzel bir dialog vardı aramızda. Her konuşmamızda keşke daha sık görüşsek, keşke yakın olsak derdik hep.

Hayaller gerçek oldu, Handeler taa Beylikdüzünden bize pazar günü kahvaltıya geldiler. Baban tenis turnuvası nedeni ile maçtaydı, bu nedenle kahvaltımızı geciktirdik. Hande, Bulut ve Rıfat 12 gibi geldiler, baban da onlardan hemen önce gelmişti. Sen erken uyandığın için öle uykuna yatmıştın.

Biz kahvaltımızı yaptık, sohbet ettik rahat rahat dedim ama en uyanınca da her şey çok rahattı. Bulut'u alıp senin odana götürdüm, seni uyurken izledik. Bulut'a "Uyandıralım mı Tuna'yı" diye sorduğumda hemen kafasını salladı. Sana seslendim bir kaç kez ama bir türlü uyanmadın. Neyse sonunda pes ettin ve Bulut'u görünce yaşıtını görmenin verdiği sevinçle hiç huysuzlanmadan uyandın.

Bulut'u da senin yatağına koyduk. Kısa bir kaynaşma aşamasından sonra çok uyumlu bir arkadaşlığa adım attınız:)

Uyanma çalışmaların biraz zaman aldı, sürekli daldın gitin. Bulut'a hediyesini verdin, sonra da sen hediyeni aldın ve açtık. Bundan sonra iyice açıldın. Çok güzel oynadınız, o kadar uyumluydunuz ki, bize hiç yük olmadınız. Normal de arkadaşlarınla oynarken ağlayan taraf sen olurdun. Bulut'un elinden bir kaç kez oyuncağını çekince çok ağladı Bulut, çok duygusalsın bu nedenle üzülmemesi için uyarılarımızla da olsa, oyuncaklarını geri vermen ve onu sevmen çok hoşuma gitti.

Bir de sen elinde ıslak mendille bir yerleri sildikten sonra Bulut da seni örnek alıp aynı şeyi yaptı. Sonra onun yanına gidip "suayı, suayı" dediğin an çok komikti :)



Kalkmaya niyetlenen Hande ve eşini baban ikna etti, bir de güzel bir akşam yemeği yedik. Uzun zamandır gördüğümüz iştahsızlığın bulut'un kocaman lokmalarını izleye izleye sona erdi. O günden beri çok güzel yiyorsun yine :)

Biz de Hande ile çok güzel sohbet ettik, bize bu kadar kıyak yapacağınızı düşünmemiştim. O kadar güzel oyunlar oynadınız, öyle uyumluydunuz ki, uzak olduğumuz için bir kez daha üzüldük.En kısa zamanda görüşmek üzere.
www.minikbulutum.blogspot.com

Yaşasın Cumhuriyet!!!

Bugünü çoşkuyla kutlayanlardan olmanı dilerim oğlum...

Cadde'de Bir Deli!

24 EKİM:
Bugün sempozyum vardı okulumuzda. Sen ve baban beni beklediniz. Senin 2 gündür keyfin yok, tek başına bırakmak istemedim seni babanla, yakınımda ol istedim, siz bahçenin ve oyun parkının tadını çıkarırken ben de oturumlara katıldım ama tadının kaçtığını görünce ben de çıkmak zorunda kaldım.

Önce Paladium AVM'ne uğradık. C&A erkek çocuklar için cennetmiş onu anladım. Bundan sonra sana kıyafet bulamadım diye üzülmeyeceğim. Adres belli!

Ardından Cadde'ye geçtik. Seni tutabilene aşkolsun. Deli gibi koşturup durdun! Biz senin peşinde koşturmaktan yoruduk ama sen hiç yorulmadın:)

Ama bugüne ait fotoğraflarımızın akibetini bilemediğim için foto eklyemedim:(

Diloş Teyzemizi Ziyaret Ettik

23 EKİM 2009
Diloş Teyzemiz, sonunda yeni işine başladı ve artık bize çok yakın. Ama o da ben de çalışınca görüşmek mümkün olmadı. Bugün okulum dezenfekte çalışması nedeni ile tatildi.

Öğleden sonra Diloş Teyzemizi ziyaret ettik. Çok mutlu oldum çoook. Sen Diloş Teyzenin odasını karıştırdın bol bol biz de sohbet ettik:)

Yeni Bir Arkadaş:Bartu

Babanın iş arkadaşı Ali Osman ve eşi Zerrin ile tanıştık cuma akşamı. Bir de Bartu ile tabi :))
2,5 yaşında kıpır kıpır bol ekşınlı bir genç kendisi. Sen de bayıldın Bartu'ya. Onun neşeli ve enerjik hali ile sen de çoştukça çoştun. Sonuçta bol gürültülü ama çok eğlenceli bir gece geçirdik:))

Bartu'nun basket potasındaki atışlarınız görülmeye değerdi:))